Relatie onder druk door liefdesbaby



Weet je het nog, het moment dat je samen met je partner overweegt om samen voor een liefdesbaby te gaan? Vanaf dat moment veranderd er 'iets' in de relatie tussen jou en je partner. Wat dat iets precies is, zal met de tijd duidelijker worden. Misschien groei je nog meer naar elkaar toe, geniet je intens van de oefenperiode tot aan het blije nieuws dat het jullie gegund is om ouders te worden. Voor andere kan het een moeizame en pijnlijke periode worden, omdat het anders gaat dan gehoopt. Eigenlijk kan je bijna niet voorbereid zijn op wat er komen gaat vanaf het moment dat je samen voor gezinsuitbreiding gaat. In mijn blog van vandaag schrijf ik over de (onverwachte)uitdagingen die kunnen ontstaan tussen jou en je partner na het krijgen van een kind. Ik wil hierover schrijven, omdat er in mijn beleving nog steeds een geromantiseerd beeld wordt geschetst over het maken, krijgen en opvoeden van kinderen samen met je partner. Ook ik vind het krijgen van kinderen een verrijking en zou het nooit willen missen, maar ik vind het belangrijk dat de leuke en de minder leuke kanten worden besproken. Ik maak gebruik van voorbeelden uit mijn praktijk, voorbeelden uit mijn eigen gezin en verschillende (wetenschappelijke)bronnen.

Hoe ingewikkeld kan het zijn? Je bent gelukkig met je partner, jullie houden van elkaar en wat kan er mooier zijn om dit te bezegelen met een liefdesbaby. Maar waar krijg je nou eigenlijk mee te maken? Zijn de behoeften van jou hetzelfde als die van jou partner? Misschien is jullie partnerrelatie sterk, maar is dat hetzelfde als een ouderschapsrelatie?


| "Sommige mannen of vrouwen veranderen door het ouderschap" |

De vrouw maakt de eerste 9 maanden letterlijk van binnen en buiten een transformatie door. Het is voor een man of vrouw een heel ander proces om ouder te worden. Sommige vrouwen of mannen veranderen door het ouderschap. Of het is geen veranderen, maar de positieve en minder positieve (karakter)eigenschappen die jullie al hadden worden door het ouderschap meer zichtbaar. Ze zeggen; 'tegenpolen trekken elkaar aan', dat kan van meerwaarde zijn om elkaar aan te vullen in het leven. Werkt dit ook zo binnen het ouderschap? Lukt het jullie als ouders ook om als tegenpolen het eens te worden over elkaars opvoedingsstijlen. Hoe reageren jullie binnen je relatie als de behoeften en verwachtingen van en naar elkaar, vanwege andere prioriteiten of vermoeidheid, niet meer hetzelfde zijn. Hoe reageren jullie als ouders wanneer er zorgen ontstaan over ziekteverschijnselen of een ongeluk van jullie kind. Hoe pakken jullie het samen aan wanneer er stress ontstaat vanwege life-events, zoals een verhuizing, overlijden, corona, verliezen van je baan of moeilijkheden binnen opgroeien van je kind.


| "Soms blijft dat kanon maar ballen afvuren" |



De ouders van nu proberen elke dag weer, alle ballen netjes te plaatsen, maar soms blijft dat kanon maar ballen afvuren en lukt het niet altijd meer om alles goed te organiseren. Dit kan leiden tot een verminderd welzijn bij de ouders. Een verminderd welzijn heeft zijn weerslag op de opvoeding van de kinderen.

Als ik op instagram, facebook, televisie of een ander medium bekijk zie ik altijd van die 'happy families', en daar doe ik soms zelf ook aan mee. Online is maar een plaatje, iets wat we willen laten zien aan de buitenwereld. Maar serieus, welke relatie ondervindt geen hobbels door het ouderschap? Misschien zijn deze ideale relaties er wel hoor, maar ik heb die relaties nog nooit mogen bewonderen en ik weet het geheim dan ook niet. Sorry! Vanuit de theorie en de praktijk weet ik wel dat er veel uitdagingen voor je klaar liggen wanneer je het pad van ouderschap hebt gekozen.


De Amerikaanse Psycholoog Gottmans* doet al jaren onderzoek naar de liefde(Love Lab). Hieruit komt naar voren dat bij 67% van de paren de tevredenheid van de relatie is gedaald na de komst van hun liefdesbaby. De andere 33% vond de relatie hetzelfde of zelfs verbeterd. Binnen gezinnen en relaties zijn veel stressoren of ergernissen permanent, 70% van de conflicten die jullie binnen je relatie ervaren zullen altijd blijven terugkeren. Ga er als geliefden en ouders maar aan staan om deze reis met elkaar te bewandelen. Dat is echt een committent die je samen aan gaat.


Uit onderzoek komt naar voren dat ouders lekker in hun vel moeten zitten om in staat te zijn tot een positieve opvoeding van de kinderen. Dat klinkt heel logisch en dat weet eigenlijk iedereen wel. In de praktijk is het soms lastig om als ouders altijd maar klaar te staan voor een positieve opvoeding. Kijk alleen al naar de permanente conflicten, zoals het dopje van de tandpasta niet terug draaien, weer je sleutels kwijt zijn of het laten slingeren van je schoenen. Daar komen de conflicten van de opvoeding en de kinderen ook nog bij. Geen enkele ouder is in staat om altijd liefdevol en pedagogisch verantwoord te reageren. Dat is ook helemaal niet erg, als je maar kritisch en alert blijft op de interactie tussen jullie als partners en ook op de interactie tussen jullie en de kinderen.


| "Bij ons thuis herkennen we de permanente conflicten wel" |


Bij ons thuis herkennen we de permanente conflicten wel. Zo kan ik mijn tassen en schoenen laten rond slingeren, luistert mijn man altijd maar half als ik iets praktisch vraag en laat mijn oudste zoon altijd de lichten aan staan. Het zijn simpele voorbeelden, maar elke dag moet je er weer iets van zeggen. Dat gaat soms liefdevol en soms met een redelijk portie irritatie. Het is maar net hoe de stemming van dat moment is.


Naast permanente conflicten kwamen mijn man en ik er achter dat wij in eerste instantie anders in de opvoeding staan. Onze normen en waarden komen redelijk overeen, maar dat is iets anders dan een opvoedstijl. Zo ziet mijn man sneller gevaar in dingen en laat ik de teugels sneller vieren. Ik kan ongeduldig worden terwijl mijn man juist rustig blijft op zo'n moment. In het begin werden we vaak geconfronteerd met een andere visie, andere aanpak of andere wensen m.b.t. de opvoeding. Dit zorgde ook wel eens voor onvrede tussen ons als partners, onzekerheid speelt op of ontevredenheid doordat ik of mijn man zich niet gehoord of gezien voelde. Kleine conflicten zorgden voor grote irritaties, al snel ging er een alarmsignaal bij ons af. Maar hoe en wanneer doe je daar iets mee. Bij ons resulteerde dat in avonden lang praten over het ouderschap. Hoe komt het dat ik rustig of geërgerd reageer, waar heeft dat mee te maken. Hoe komt het dat ik niet wil dat we straffen, maar juist positief opvoeden. Hoe komt het dat jij gevaar ziet en ik niet. Door steeds samen te praten over de situaties van de dag, kregen we steeds meer inzicht in elkaars stijlen. Ook als ik of mijn man de kinderen een dag alleen had bespraken we s'avonds wat er goed en minder goed was gegaan die dag. Zo deelde we de dag, maar zo leerde we ook weer van elkaar. We zijn gegroeid naar meer een opvoedstijl van samen. Niet alles doen we hetzelfde er mag verschil zitten tussen papa en mama. Maar de basis is hetzelfde, zo is er duidelijkheid en veiligheid voor de kinderen. Wij voelen ons daar prettig bij. Praten doen we ook veel met de kinderen. Als ik mijn geduld verlies, doordat ik haast heb en het is heel warm terwijl mijn oudste staat te treuzelen en ik in de brandende zon moet wachten, dan spreek ik bijna direct uit dat ik niet zo hoef te reageren. Ik zeg sorry en ik herstel mij op dat moment. Dan keur ik zijn getreuzel niet goed, ik spreek hem alsnog aan en leg uit wat ik verwacht, maar ik neem ook de verantwoordelijkheid voor mijn eigen gedrag. Zo laat ik zien dat je het niet altijd goed hoeft te doen, als je daarna maar laat zien dat je kan herstellen.


Het Lectoraat ouderschap en ouderbegeleiding* is in samenwerking met de Pennsylvania State Universityeen onderzoeksproject gestart. Het onderzoek richt zich op de samenwerkingsrelatie(coparating) van ouders. Het doel van dit project is om ouders meer te ondersteunen om vanuit een partnerrelatie de opvoedvaardigheden van beide ouders te versterken. Als het welzijn van een kind voorop staat, dan begin je bij de ouders zo zegt het project. Vanuit dit project kan er een psycho - educatie programma ontwikkeld worden om ouders meer tools te bieden. In de media is verschenen dat het een doel zou zijn om een ouderschapscursus het nieuwe normaal te maken, net als een zwangerschapscursus dat nu is. Een mooi streven van dit project, als het medisch mogelijk is kan iedereen ouder worden, gelukkig maar. Niemand weet waar je eigenlijk aan begint. Als je eenmaal ouder bent kom je daar pas achter. Er bestaan geen goede of slechte ouders, iedereen doet dit op zijn eigen manier. Niet iedereen hoeft zo'n cursus aan te gaan, maar het is goed dat het bestaat en in ontwikkeling is. Het sluit ook mooi aan bij de visie 1001 kritieke dagen*.In de eerste 1001 dagen(van conceptie tot 2 jaar) de basis voor goed burgerschap wordt in die dagen vast gelegd. Zodra je ouder wordt ben jij verantwoordelijk voor dit proces, het is een lerend proces maar de die eerste periode is cruciaal voor de toekomst.





Mijn advies is om vooral te blijven communiceren samen met je partner. Daarnaast een klein netwerk om je heen te bouwen waar je terecht kan met vragen, hoe gênant ze ook zijn. Dit kan een vriendin zijn, collega, kennis, een familielid of een medewerker van het consultatiebureau, maar ook schoolmaatschappelijkwerk zou met je kunnen sparren. Het is maar net waar jij je het meest comfortabel bij voelt. Door met elkaar te delen leren we juist heel veel. Gebruik elkaar niet om alleen te ventileren, maar na het ventileren mag je elkaar bevragen en ongevraagd advies geven. Zorg dat je niet bevooroordeeld reageert, maar luister en probeer je in de ander in te leven.


Lieve ouders, e-mail, app of bel wanneer er vragen zijn over dit onderwerp #durfttevragen.



Lieve groet,

Joan

* De Amerikaanse Psycholoog Gottmans, https://www.gottman.com/about/the-gottman-method/ * Het Lectoraat ouderschap en ouderbegeleiding, https://www.hsleiden.nl/ouderschap-en-ouderbegeleiding/onderzoek/ouderteam * 1001 kritische dagen, https://www.psynip.nl/wp-content/uploads/2016/08/NIP_1001kritiekedagen.mei2016-1.pdf


291 keer bekeken

© 2020 by MIX Coaching | KvK 77218264 | Privacy | Algemene voorwaarden |