Ja ik wil, tot de dood ons scheidt.


Het is al weer een heel jaar geleden dat wij als gezin op 22 juni 2019 mochten trouwen. We denken vaak terug aan onze geweldige dag. Maar deze week denken we er net wat vaker aan. Eigenlijk geloof ik niet in het concept trouwen. In mijn blog van vandaag wil ik vertellen waarom wij toch besloten te trouwen en hoe wij, naar onze mening, een kindvriendelijke bruiloft hebben georganiseerd.

"Wij zijn voor altijd"

Eerst ga ik terug in de tijd. Het is april 2018, ik merk dat mijn oudste zoon steeds meer vragen stelt over ouders die samenwonen, niet samen wonen, getrouwd zijn of niet getrouwd zijn.Ik leg uit dat wij gewoon samenwonen, maar wel altijd bij elkaar blijven. Mijn zoon had voorbeelden van kinderen waar het concept, voor altijd samen blijven, niet van toepassing is. Toen ontstond er bij mij langzaam een idee dat het wel een heel mooi gebaar zou zijn naar onze kinderen, dat wij als gezin zouden kunnen trouwen. Ik dacht er steeds meer over na en raakte overtuigd dat dit, voor ons, een mooie manier is om als gezin te laten zien, dat wij voor altijd zijn.

Jasper, nu mijn man, zou mij nooit ten huwelijk vragen. Dat ligt niet aan hem, ik heb altijd heel hard geroepen dat ik trouwen maar onzin vind. Een grote reden zijn de kosten die aan een bruiloft kleven, ik ga gewoon liever op vakantie of ik ga leuke dingen doen met ons gezin. Een dag die om de liefde draait, om trouw blijven, elkaar steunen in voor en tegenspoed mag niet over zoveel geld gaan. Gezien ik er zelf voor gezorgd had dat Jasper het woord trouwen nooit in zijn mond zou nemen moest ik het ook zelf oplossen. Voor Vaderdag gaf ik Jasper een fotocollage van ons samen en met de kinderen, onder de foto stond in grote letters mijn huwelijksaanzoek. De reactie van Jasper was vol verbazing en sprakeloosheid, gelukkig zei hij daarna wel JA!

We kwamen in de wereld die trouwen heet. Voor iedereen die dit ook heeft gedaan, jeetje wat een zoektocht zeg! Je kan een trouwerij zo gek maken als je zelf wilt natuurlijk. Maar je moet stevig in je schoenen staan om je eigen koers te varen. Ons concept was simpel: alles op 1 locatie met de voorkeur op buiten, een relaxte sfeer en genoeg vermaak voor de kinderen. Als de kinderen het naar hun zin hebben dan hebben de volwassenen het ook naar hun zin, is ons motto.


Wij hebben gekozen voor een kleine, intieme bruiloft. We wilde dat het een dag van ons gezin was, maar ook een dag voor onze gasten. Het was belangrijkste voor ons dat iedereen een hele relaxte dag zou hebben. Een lekker hapje, drankje, muziekje en vooral genieten. Maar mijn focus lag voornamelijk bij de kinderen, dat zij een top dag zouden krijgen, op basis van de kinderen hebben we de hele dag gepland.


"Als de kinderen het naar hun zin hebben

dan hebben de volwassenen

het ook naar hun zin"

We hadden stralend weer op 22 juni 2019 en konden hierdoor als gezin wandelend arriveren op onze locatie. Geen toeters en bellen voor ons, maar gewoon samen de brug over naar onze dag met het gezin, familie en vrienden. Voor alle kinderen had ik een goodiebag gemaakt zodat zij onder de ceremonie wat te eten en drinken hadden of met iets kleins konden spelen.

De ceremonie werd geleid door Jasper zijn vader. Na zijn speech zouden Jasper en ik aan elkaar vertellen waarom we nou eigenlijk met elkaar wilde trouwen. Voor we dat gingen doen wilde ik ook nog wat tegen mijn familie en vrienden zeggen. Dit kwam voor iedereen als een verassing, omdat het blijkbaar niet vaak gebeurt dat het bruidspaar de gasten toespreekt in een ceremonie. Ik ben wie ik ben mede door mijn familie en vrienden. Ik vind dat ik daar best een keer, dankjewel, voor mag zeggen. Om dit in onze ceremonie te doen vond ik heel fijn, zo kon ik dat voor en naar iedereen uitspreken.

Aan het eind van de ceremonie was het tijd om JA te zeggen en te tekenen voor ons huwelijk. Dit hebben wij samen met de kinderen gedaan. Ik heb zelf een contract gemaakt voor de kinderen. Zij mochten zelf een handtekening zetten zodat we met zijn vieren zouden trouwen in plaats van met zijn tweeën. Natuurlijk is dit niet officieel voor de wet, maar op deze manier kon ik de kinderen betrekken bij een belangrijk moment.

De ceremonie was bij ons het enige officiële 'dingetje'. Daarna was het tijd om te socializen en te spelen. Zelfs onze bruidstaart wilde we praktisch en simpel houden, een cupcake-taart deelt makkelijk uit en je zit niet met onnodig bordjes en vorkjes. Samen met het gezin hebben we de taart wel aangesneden. Onder het genot van een cupcake kon iedereen doen waar hij of zij zin in had. Waterfietsen, wandelen, lekker wat drinken, het maakte niet uit. De kinderen hebben zich ontzettend vermaakt in de speeltuin, op de waterfiets en met de attributen uit de goodiebag. Er zaten onder andere waterpistooltjes in, door het mooie weer was dit achteraf een hele goede zet. De kinderen zijn uren in de weer geweest met die waterpistolen.

Na een middag en een deel van de avond volop genieten was het tijd om de dag af te sluiten. Geen feest in de avond voor ons. Als gezin trouwen betekent ook dat wij als gezin de dag afsluiten. Tijd om naar ons leven als getrouwd gezin toe te varen.

De dag na onze bruiloft zijn we met de kinderen en onze ouders naar het strand gegaan om met elkaar na te praten over de dag. Dat vonden we fijn om te doen. En naar het strand gaan is altijd een feestje voor onze kinderen. Als kerst op de taart gingen we op de derde dag naar de Efteling! Zo hebben we 3 dagen feest gehad met ons gezin. Als ik het nu terug lees dan is het een (kinder)bruiloft geworden. En daar hebben wij ontzettend hard van genoten. Het was echt mooi om met elkaar te beleven. Als we het over zouden mogen doen, dan zouden we het precies weer op deze manier doen.


Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen.

Lieve groet, Joan


* Haar en make-up: Gezellig Geknipt, Delft.

* Locatie: Knus, Delftse hout.

* Taart: De zoete proeverij, Berkel en Rodenrijs.

* Foto's: Annemarie vd Helm










0 keer bekeken

© 2020 by MIX Coaching | KvK 77218264 | Privacy | Algemene voorwaarden |